W Dniu Dziecka, Klaso kochana,                                                           
przyszedł w Warszawie na świat mały Janek, syn dużego Jana. 

 

Mamusia Aniela bardzo go kochała                                                                                                            
i dlatego na zawsze w wierszach pozostała.

 

 

Twardowskich rodzina                                                                                                     
miała trzy córeczki i jednego syna.

 

 

Janek rósł, pilnie się uczył, drodzy Przyjaciele,          
 a po latach został księdzem i nauczycielem.

 

Na lekcjach religii chłopców i dziewczynki
 uczył kochać Boga, ludzi i roślinki.    
                             

Mieszkał w małym domku. Spędzał czas w ogrodzie,     
w którym stary modrzew pozdrawiał Go co dzień.                                                                                                             

 

 

 

 

 

 

Latem jeździł na wieś. Chodził w las, na  łąki.          
Lubił się nazywać Janem od Biedronki.                        

 

 

 

Biedronka, Osiołek, przyjaciele mili,                       
na co dzień i w święta Mu towarzyszyli.

 

 

 

 

Za to, że był mądry, miły,                                                    
Orderem Uśmiechu dzieci Księdza odznaczyły.  
Nie uczynił kwaśnej miny,
kiedy wypił sok z cytryny.

                                                                                

Złote myśli Księdza, zabawne wierszyczki                          
znaleźć można w książce „Patyki i patyczki”.

 

 

 

 

Za dobroć, wiersze i pogodną twarz                                          
dziękujemy Ci, Patronie nasz!
                                       
                                   Ewa Kosińska